YENİ HABERLER
ÇOK OKUNANLAR
Celal Kazdağlı
12 Punto14 Punto16 Punto18 Punto
Nereye Payidar Nereye
24 Temmuz 2013 13:43

Timur Selçuk söylerdi...

70’li yılların ikinci yarısında Ankara Sanat Tiyatrosu AST oynardı.

Sağ-sol çatışmasının iyice arttığı, kanlı 1 Mayıs’ların yaşandığı yıllardı.

Devrimciler safları sıklaştırmak, içlerinden fireyi önlemek için sık sık o şarkıyı söylerlerdi.

Nereye Payidar nereye

Çıkmaz bu yol bir yere

Seninkiler direnişte

Bir sen yoksun içlerinde

Sözleri kolay, müziği akılda kalır bu şarkı solcu gençlerin dilinden düşmezdi.

Oyun grev kırıcı bir genç kız üzerine kuruluydu.

Grevde olan arkadaşlarına katılmayan genç kızın başına gelenler, dışlanması, yalnız kalışı anlatılırdı.

Oyun, sağ kesimde Ülkücüler arasında söylenen “Davadan döneni vurun” sözüne karşılık gelirdi.

O zaman bile sağcılara “kaba”, “sert” ve geleneksel yöntemler atfedilirken solculara, devrimcilere “demokratik” yöntemler uygun görülüyordu.

Kimi cemaatler aforoz yöntemini uygularlardı, böylesi durumlar için. Yanlış yapan ile hiçbir arkadaşı görüşmez, tam anlamıyla yalnızlığa mahkum edilirdi.

Devrimciler bu işi demokratik biçimde çözüyorlardı. Herkes fikrinde serbestti ama gruptan ayrı düşene de soruyorlardı “Nereye Payidar nereye” diye. Artık ona dünyayı dar ediyorlardı.

Bu yöntemle içlerinden farklı ses çıkaranlara gözdağı veriyor, ayrılmaya, farklı bir düşünceyi dillendirmeye cesaret etmesine fırsat bırakmıyorlardı.

O yılların üzerinden çok zaman geçti.

Ama kimileri hala o yöntemi uyguluyor.

Medya “Nereye Payidar nereye” sorusunun sık sorulduğu ve yok sayma, dışlama, itibarsızlaştırma yönteminin tavizsiz uygulandığı yer.

Medya bu yöntemi yıllardır uyguluyor.

Çok sayıda gazete, televizyon, radyo, internet siteleri ve sosyal medya var.

Bu sizi şaşırtmasın.

Gerçekte Türkiye’de tek bir medya düzeni var. Baronların yönettiği Kurtlar Medyası.

Eski Türkiye kendini büyük oranda kurduğu medya düzeni üzerinden var etmiş.

Özellikle 12 Eylül 1980 darbesinden sonra medya öne çıkmış.

90’lı yıllarla birlikte dünyada soğuk savaşın bittiği, Türkiye’nin kendi soğuk savaşını alabildiğine derinleştirdiği şartlarda medya eski müesses nizamın temel direği haline gelmiş.

Bütün iş medya üzerinden yürütülmüş.

28 Şubat’ın mimarlığını ise adeta medya tek başına üstlenmiş.

O zaman “Bu defa sivil güçler” denilmiş, o sivil güçleri harekete geçirip yönlendirmek ise medyaya düşmüş.

“Nereye Payidar nereye” sorusunu medya en çok o dönem sormuş.

Hem kendi meslektaşları hem sivil toplumun her kesimi, başta siyaset kurumu olmak üzere, farklı ses çıkartan herkes itibarsızlaştırılmış, dışlanmış, böylece insanlar kurulan düzenin dışına çıkmaya cesaret edemez hale getirilmiş.

Bugün Yeni Türkiye’ye direnen en önemli kurum, o günden bugüne hiç değişmemiş olan medya.

En muhkem şekliyle hayatiyetini sürdürüyor.

Renk değiştiriyor, cepheyi terk eder gözüküyor, uç beyi çıkartıyor, bazen liberal, bazen muhafazakar, kimi zaman ulusalcı, milliyetçi, sosyalist oluyor.

Lakin hep eski Türkiye’nin müziğini çalıyor.

Yeni Türkiye’ye olanca gücü ile karşı çıkıyor.

Bir yöntemleri var. Yeni Türkiye için kim çaba harcıyor, yeni medya düzeni için uğraşıyorsa onu yok sayıyorlar.

Görmüyor, göstermiyorlar.

Ama kendi mahallelerinde oturan biri çıkıp şöyle bir kafasını kaldırıp bakmaya kalkıştığında koro şarkısına başlıyor.

“Nereye Payidar nereye”

Cesaret edemeyenler kafasını eğip geri çekiliyor.

O şarkıyı, o koroyu, o mahalleyi bilen Reha gibileri ise cesaretle kapıyı açıp dışarıya çıkıyor bir de dönüp aynı soruyu onlara soruyor:

Nereye Payidar nereye

Çıkmaz bu yol bir yere.

 

Celal KAZDAĞLI

Yazarın Önceki Yazıları
Pentagon ve CIA’ye verilen sınırsız operasyon izni 24.03.2017Terör koridorunu açamayanlar 100 binlik ordu kuruyor! 22.03.2017ABD durmuyor... Cami bombalıyor, YPG’ye helikopter veriyor 20.03.2017İki fotoğraf: Masada üç Komutan... Arabada bir Bakan 17.03.2017Türkiye elindeki “etkili silahı” ne zaman kullanmalı? 15.03.2017Osmanlı; Doğu’da kazanmadan Batı’da sefere çıkmazdı 13.03.2017Barzani ve Rojava Peşmergesinin önü açılıyor 10.03.2017Almanya ABD’nin yerine ne zaman Ankara’ya düşman oldu? 08.03.2017Erdoğan’ın Almanya tepkisine Bahçeli’den gelen destek 06.03.2017ABD askeri PKK/YPG için ölür zannedenler! 03.03.2017Menbiç’te “Hendek Kazan” 500 ABD Askeri 01.03.2017Mehmetçik El Bab’a girdi ABD her yere silah yığdı 27.02.2017AK Parti’nin “evet” sloganı “Geleceğe cüret et” 24.02.2017ABD Rusya’yı sarıyor, İsrail Suriye’yi vuruyor, PYD ilerliyor 22.02.2017Türkiye yola nasıl devam edecek? Batı mı, bölge ülkeleri mi? 20.02.2017Yazarın tüm yazıları için tıklayınız.
16:15
 // BİNDİK BİR ALLAMETE
Aklıma merhum Cem Karaca'nın şarkısı geldi. ''Bindik bir allamete, gideyoz kıyamete'' diye sonu '' amaney'' nakaratlarıyla biten şarkıydı. Demem o ki nereye gittiğini, nerede durduğunu bilmeyenler de var imiş. Er yada geç, bu gelenek yok olacak. Aidiyet, hak ve adalet üzerine iskan edilecektir. Yeni Türkiye 11 yaşında! Git payidar git!...
28 Temmuz 2013 16:15
17:55
 // Kutlay Arinc
Kanal A daki yorumlarını da çok beğenecek izlediğim
Sn Kazdağlı'nın kalemine sağlık!!!...
24 Temmuz 2013 17:55
Teşekkürler Kazdağlı
 // Cemal Gören
Yazılarıyla ve özellikle de KANAL A'daki kapsamlı, mantıklı, moral verici konuşmaları ile yüreğimize su serpmeye devam ediyor. Allah ondan razı olsun....
24 Temmuz 2013 Çarşamba 15:35