YENİ HABERLER
ÇOK OKUNANLAR
Celal Kazdağlı
12 Punto14 Punto16 Punto18 Punto
Ankara-Washington: Yol ayrımında duran iki başkent
21 Şubat 2016 14:47

Şayet iki başkent, liderlerinin bir saat 20 dakika süren telefon konuşması üzerinde bile anlaşamıyorlarsa, iki başkent arasında sorun var demektir.

ABD Başkanı Barack Obama, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ı telefonla arayacak, sözcüler ve iki başkent kamuoyuna farklı iki metin açıklayacak. 

Ve biz diyeceğiz ki; iki başkent müttefik. 

Yok öyle bir şey. 

İki başkent Ankara ve Washington artık müttefik değiller. Yol ayrımında duruyorlar.

Siz bunu “eşler evi ayırmış, henüz mahkeme boşanma kararı vermemiş” diye anlayın.

Yolların ayrılması Suriye kriziyle başlamadı. İşin öncesi var.

2003 yılına 1 Mart tezkeresine kadar gitmeye de gerek yok. Tezkerenin reddedilişi ABD’ye itirazın, isyanın başlangıcıydı. 

Yolların ayrımını Mursi’nin Mısır’da Cumhurbaşkanı seçilmesiyle başlatabiliriz. 

Mursi Cumhurbaşkanı seçilince ne mi oldu? Türkiye ve Mısır, bölgenin iki büyük ülkesi yan yana geldi; iç içe geçmeye başladı.

İki devlet tek politika etrafında birleşti. Doğu Akdeniz başka bir havaya büründü. O hava Basra Körfezi’ne ve Kuzey Afrika’dan iç kesimlere ulaşmaya başladı.

Kürtler Suriye’si, Irak’ı ve İran’ıyla birlikte yüzünü Ankara’ya döndü. Çözüm süreci o iklimin ürünü olarak ortaya çıktı.

İşte bu hava ABD’yi rahatsız etti. Türkiye ile yolları ayırmaya o zaman karar verdi.

Hiç bir Ortadoğu ülkesi Türkiye’yi arkadan vurmadı. ABD, “müttefikiz” dedi hançeri sırtımıza sapladı. 

Türkiye’de Gezi süreci ile Mısır’da askeri darbeyi aynı anda gerçekleştirdi.

İsrail’in de desteğini alarak Mısır’ın başına Sisi’yi geçirdi.

Bu ABD’nin Türkiye’ye ilk ihanetiydi.

ABD, PKK’ya dönüp “neden silah bırakıyorsunuz” diye sordu. “Türkiye’ye güvenilmez” dedi. PKK’yı silahlandırdı, çözüm sürecini sabote etti. Paralel Yapı üzerinden 17/25 darbe kalkışmasına girişti.

Bu ABD’nin Türkiye’ye ikinci ihanetiydi.

Türkiye İran’ın yanında olduğu zaman karşısında yer alan ABD, Ankara’nın başka yola girdiğini görünce İran’a sarıldı. Önce Bağdat’ı İran’a teslim etti.

İran’ın oluşturduğu 600 bin kişilik Afganistan, Pakistan, Irak ve diğer kimi ülkelerden topladığı Şiilerden oluşan, İranlı General Kasım Süleymani’nin liderliğindeki ordu ile Ortadoğu’da kontrgerillacılık oynamaya kalkıştı.

O Şii ordusunun bir kısmını Lübnan, bir kısmını Yemen, bir kısmını diğer Körfez ülkeleri, bir kısmını Ürdün, önemli bir kısmını da Suriye’ye yerleştirdi.

Amaç İslam dünyasını bölmek ve Türkiye’yi Şii ekseni ile kuşatmaktı.

Bu ABD’nin üçüncü büyük ihanetiydi.

Türkiye bu planı paramparça etti. Cemil Bayık ile Kandil’de defalarca konuşan Kasım Süleymani Suriye muhalifleri tarafından sorgulandı, bir daha ayağa kalkamayacak şekilde paketlenip İran’a teslim edildi.

ABD PKK’yı İran üzerinden kışkırttı, Türkiye’de şehir savaşına sürdü. Silahını, finansını, eğitimini ve lejyoner teminini üstlendi. Türkiye’deki şehir savaşını YPG üzerinden yönetti.

Bu ABD’nin dördüncü büyük ihanetiydi.

Suriye’de olmayan bir örgütü PYD’yi var etti. Kanton idaresi ile Türkiye’nin karşısına çıktı.

Suriye PKK’sı oldu sana PYD/YPG. Yüzde 80’i ABD’nin bulduğu lejyonerlerden oluşuyor. ABD’nin özel kuvvetleri tarafından eğitiliyor. 

Aynı Kanas, aynı keskin nişancı Sur’da, Cizre’de ve Halep’te karşımıza çıkıyor.

Bu ABD’nin beşinci büyük ihanetiydi. 

Hiç biri yetmedi, yapamadı, başaramadı; Ankara diz çökmedi önünde.

Bu defa daha büyük ihanetin içine girdi.

Suriye’de Esad ve Putin ile anlaştı. Rusya’yı devreye soktu. Misket bombalarıyla, kimyasal silahlarla vurmasına şemsiye oldu.

Rusya yukardan vurdu, aşağıda Esad’ın ordusu, İran’ın Şii milisleri, Hizbullah’ın militanları, Şebialar, ABD’nin kara gücü YPG hepsi birden saldırdı. Türkiye ile Halep’i ayırmaya kalkıştı.

Bu ABD’nin altıncı büyük ihanetiydi.

Türkiye tınmadı. Obüs toplarıyla vurdu ABD’nin Suriye’deki kara ordusu YPG’yi.

1 Mart tezkeresine “hayır” diyenlere liderlik eden Deniz Baykal yeniden çıktı sahneye. “Azez-Halep yolunu açık tutmak Türkiye’ye haktır” dedi. HDP’den sonra CHP boşa çıktı.

Devlet Bahçeli saf tuttu; “ABD’nin karşısında pısırık durma” çağrısı yaptı.

Bahçeli, Baykal, Davutoğlu, Erdoğan ihaneti görüp bildiler.

Millet sırtına 6 hançeri kimin sapladığını gördü. 

Gayrı ABD, Obama bu millete akıl öğretemez, yol gösteremez. Yollar ayrıldı.

Ankara’nın kulağı Washington’dan gelen telkine değil Halep’ten seslenen gaziye açıktır.

“Bize” diyor Halep’i ABD’nin kara ordusu YPG’ye dar eden Gazi, “uçak savar, füze verin. İki Rus uçağını düşürelim yeter. Savaşın kaderi değişir.”

Yazarın Önceki Yazıları
Terör koridorunu açamayanlar 100 binlik ordu kuruyor! 22.03.2017ABD durmuyor... Cami bombalıyor, YPG’ye helikopter veriyor 20.03.2017İki fotoğraf: Masada üç Komutan... Arabada bir Bakan 17.03.2017Türkiye elindeki “etkili silahı” ne zaman kullanmalı? 15.03.2017Osmanlı; Doğu’da kazanmadan Batı’da sefere çıkmazdı 13.03.2017Barzani ve Rojava Peşmergesinin önü açılıyor 10.03.2017Almanya ABD’nin yerine ne zaman Ankara’ya düşman oldu? 08.03.2017Erdoğan’ın Almanya tepkisine Bahçeli’den gelen destek 06.03.2017ABD askeri PKK/YPG için ölür zannedenler! 03.03.2017Menbiç’te “Hendek Kazan” 500 ABD Askeri 01.03.2017Mehmetçik El Bab’a girdi ABD her yere silah yığdı 27.02.2017AK Parti’nin “evet” sloganı “Geleceğe cüret et” 24.02.2017ABD Rusya’yı sarıyor, İsrail Suriye’yi vuruyor, PYD ilerliyor 22.02.2017Türkiye yola nasıl devam edecek? Batı mı, bölge ülkeleri mi? 20.02.2017İttifakta rahmet, itilafta felaket vardır 17.02.2017Yazarın tüm yazıları için tıklayınız.
 // Hüsamettin BÜLBÜL
Ağzına sağlık üstad celal kazdağlı...
26 Şubat 2016 13:22
 // Selami
Bu yaziyi okuyun HAİN kimmiş gorun...
23 Şubat 2016 19:50
 // ercan
A,BD,hiçbir zaman,dostolmadizaten...
22 Şubat 2016 20:23