YENİ HABERLER
ÇOK OKUNANLAR
Yeni Ankara'ya eski sınav
Yeni Ankara'ya eski sınav
03 Ağustos 2012 14:40
ALPER TAN

Arap ülkelerinde geçen yıl başlayan halk hareketleri, sıçradığı Suriye’de Şam yönetimini sallamaya devam ediyor. Devlet Başkanı Beşşar Esad, halkla Baas yapısı arasına sıkışmış durumda. Tercihini Baas’tan yana koyduğu ve her gün yüzlerce vatandaşını kendi askerleri ve polisleri eliyle öldürttüğü için dünyada tüm meşruiyetini kaybetti.

22 Haziran 2012 tarihinde Türk uçağını düşürmüş olmakla da Esad Ankara’nın gazabını iyice üzerine çekti. İlişkiler kopmuş durumda. 18 Temmuz 2012’de Suriye Ulusal Güvenlik Konseyi’ne yapılan saldırıda Türk uçağını düşürme emrini veren bakanlar da dahil Şam, güvenlikle ilgili en üst düzey 21 yetkilisini kaybetti. Baas’ın kolu kanadı kırık vaziyette. Şimdi Suriye’de kan gövdeyi götürüyor. Dökülen kanda Baas’ın boğulmasının uzun zaman almayacağını tahmin etmek zor değil artık. Suriye rejiminin başlayan halk hareketi karşısında bir buçuk seneye yakın direnebilmiş olması sadece Baas’ın gücünden kaynaklanmıyor. Şu sıralar Beşşar Esad yönetimine dost görünen İran, Rusya, Çin gibi ülkelerin açık destekleri yanında Şam’a düşman görünen birçok devlet de gizlice destekliyor. Bunların başında Telaviv var. Ebedi hasım gibi görünen İsrail ve Suriye yönetimi alttan alta gizlice paslaşıyorlar.

Türk savaş uçağının düşürülmesi olayında Rusya ve İsrail Şam’a destek oldular. Başbakan Erdoğan 18 Temmuz günü Moskova’ya yaptığı ziyarette muhatabı Putin’e gerekli cevabı ilettiği anlaşılıyor. Uçağımızın düşürülmeden önce iletişim ve elektronik sistemlerinin devre dışı kalmış olması göz önüne alındığında bu saldırı olayında Türkiye içinden işbirlikçilerin olabileceği ihtimalini de unutmamak gerekiyor.

Türkiye içinde Ak Parti hükümetlerine verdikleri destekle ülkedeki demokratikleşme ve değişim hareketine katkıda bulunmuş bazı kesimlerin şu sıralar yeni çarpık-karanlık ilişkilere ve ittifaklara yönelmiş olmaları gibi Ortadoğu’da da benzer çarpık ilişkiler ve ittifaklar oluşuyor. Mesela Suriye halkının başkaldırmış olmasına rağmen Baas yönetimine destek veren İran, ebedi düşmanı olarak gördüğü İsrail ve ABD’nin derin kanatları ile örtülü bir ittifak halindeler. Tunus, Libya ve Mısır’da halk hareketlerini despot yönetimlere karşı desteklemiş olan İran, aynı durum Suriye’de başladığında bu defa Baas’ın diktatör yönetimini tercih etti.

İslam Dünyasında yönetimler yeniden oluşuyor. Halk yeni yönetimlere damgasını vuruyor. Bölgedeki kukla yönetimler art arda devriliyor. Devrilen yönetimlerle birlikte işbirlikçi veya sömürgeci Batının menfaat kapıları da kapanıyor. Ortadoğu’da bir asırdan beri hüküm süren Batı egemenliği artık sona eriyor. Dolayısıyla buralarda değişim süreci devam edecek ama çok da kolay olmayacak.

Bu noktada Yeni Türkiye de çetin bir imtihanla karşı karşıya bulunuyor. Türkiye’de esen değişim rüzgarının hız kesmeden devam etmesi gerekiyor. Değişim ve demokratikleşmenin sekteye uğraması İslam coğrafyasındaki değişim hareketlerini de etkiler. Çünkü bölgedeki değişim hareketlerinin en büyük ilham kaynağı Yeni Ankara’dır. Ankara’daki değişim durursa bölgedeki hareketler geriye gidebilir.

O sebepledir ki son bir sene içinde Türkiye’ye yönelik bel altı saldırılar hız kazanmış durumda. Silvan saldırısı, Oslo görüşmelerinin sızdırılması, Uludere’de uçaklarla kaçakçıların vurulması, 19 Haziran’daki yeni Dağlıca saldırısı ve 22 Haziran’da savaş uçağımızın uluslararası sularda düşürülmüş olması gibi olaylar sıradan olaylar değildir. Göründüğünün çok ötesinde anlamlar ve bağlantılar taşıyor. Kısacası Yeni Türkiye bir süre daha bunlar gibi çeşitli testlere tabi tutulacak. Bu görünüyor. Yeni Ankara’nın gücü ve kuvvetinin sınırları ve derinliği belirlenmeye çalışılacak. Bu durum anlaşıldıktan sonra da “dostluklar” veya “düşmanlıklar” ona göre formatlanacak.

Ankara bu güne kadar karşılaştığı testleri büyük ölçüde başarıyla geçti. Bundan sonrakileri geçme konusunda da zorlanacağını zannetmiyorum. Ancak bütün bunların az ya da çok faturası olacaktır. Umarım fazla olmaz.

Suriye’nin kuzey kısmında PYD denilen ve PKK’nın Suriye uzantısı olarak ifade edilen bir örgütün bölgede bazı yerleşim yerlerinin yönetimini ele geçirerek kendi bayrağını dalgalandırmaya başladığından hareketle, tıpkı “Irak’ta olduğu gibi Suriye’de de bir Kürt yönetimi kuruldu” yaygarası yapılıyor. Eşzamanlı olarak da PKK’lı teröristler Şemdinli’yi ele geçirerek Türkiye içinde bir yeri zaptederek sözümona bayrağını dalgalandırmak için harekete geçiyor. Ama cevabını alıyor. Operasyon bölgesinden gelen resmi olmayan haberler, bu güne kadar 200’ün üzerinde teröristin imha edildiği yönünde. PKK konusunu sonraki bir yazıda daha geniş yazmak istiyorum. Son Şemdinli saldırısının Suriye’li Fehman Hüseyin tarafından planlandığı belirtiliyor. Saldırı için 600’den fazla terörist görevlendirilmiş. Teröristler ölümüne direniyorlar.

Son Şemdinli saldırısı Suriye’deki PYD ve bununla ilintili gelişmelerin dışında başka bir amaç da taşıyor. PKK’nın yönetim konseyinin, 21 Mayıs’ta yaptığı ve “silah bırakmanın” uzun uzadıya tartışıldığı toplantıda ciddi bir görüş ayrılığı belirmişti. PKK yönetimi birbirine düşmüş durumda. Yani örgüt içinde şu sıralar kıran kırana bir liderlik yarışı sürüyor.

Bu açıdan Şemdinli saldırısının en önemli püf noktalarından birisi şudur: Eğer Fehman Hüseyin’in emriyle gerçekleşen bu saldırıda ilçe merkezi bir süreliğine de olsa ele geçirilip “bayrak” dikmiş olsalardı, Fehman Hüseyin örgütteki rakipsiz liderliğini de ilan etmiş olacaktı. Bu da PKK’nın silah bırakma niyetinde olan kanatlarının temayülünü olumsuz etkileyebilirdi.

Gelelim Barzani konusuna.. Bu konuyu da daha geniş anlatmak gerekir. Ancak kısaca şunu söylemek isterim. Son yıllarda Türkiye’nin Barzani ile hiçbir sıkıntısı yok. Son derece olumlu ilişkiler var. Dışişleri Bakanı Davutoğlu’nun Erbil ziyareti ise görünenin ötesinde anlamlar taşıyor. Barzani, Türkiye’ye rağmen veya Türkiye karşıtı bir şey yapmıyor. Ama ülke içinde bazı kesimler, Türkiye ile son derece pozitif ilişkiler içinde olan Barzani’nin bu tutumundan rahatsız oldukları için ilişkileri ısrarla baltalamaya çalışıyorlar. Yenilmiş olsa da direnmeyi sürdüren statüko döküntülerinin yanısıra değişim sürecinde karanlık ilişkiler kurarak saf değiştiren kesimlerin kirli propagandalarına karşı dikkatli olunması gerekiyor. Şeytanın sağdan yaklaşması daha tehlikelidir.

Ama merak etmeyin. Türkiye bu oyunları da rahatlıkla boşa çıkaracaktır.

3.8.2012

Alper TAN  

ANALİZ Kategorisindeki Diğer Haberler
YÜCELTİLEN EVRENSEL HUKUK NEDİR? 14.07.2017Alper Tan: Olaylar, tehditler ve biz 06.07.2017OLAYLAR, TEHDİTLER VE BİZ 05.07.2017ASLINDA NELER OLUYOR? 28.06.2017“BİZİM MEDYA” KİMİN VELİAHTI? 22.06.2017YÜRÜYEN CHP BOĞAZ’I NASIL GEÇMELİ? 20.06.2017KATAR’I SEVMEK İÇİN ARAB’A SÖVMEK Mİ LAZIM? 13.06.2017BÜYÜK PATLAMAYA AZ KALDI 30.05.2017ABD VE TERÖR MÜHENDİSLİĞİ 24.05.2017ABD’DE NE OLDU, NE OLACAK? 18.05.2017TÜRKİYE-BATI İLİŞKİLERİNDE YENİ DÖNEM! 12.05.2017DAVA VE SIRAT-I MÜSTAKİM 08.05.2017ARTIK SAVUNMA YOK TAARRUZ VAR! 19.04.2017BİR DEVRİMİN ARDINDAN.. 17.04.2017Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nin İç-Dış Boyutları ve Arka Planı 11.04.2017DÜNYA ALT-ÜST OLUYOR! 31.03.2017MONARŞİK AVRUPA’YA DEMOKRASİ GÖTÜRECEĞİZ 28.03.2017BATI MEDENİYETİNİN ÇÖKÜŞÜNE HAZIR OLUN 22.03.2017HAÇLI BİRLİĞİNE KARŞI HİLAL BİRLİĞİ 15.03.2017AVRUPA NİÇİN DÜŞMANLIKTA YARIŞIYOR? 10.03.2017
02:29
 // mehmet goktekin
Abi sendeki göz ve kulak ise bizimkiler ne? Yıllardır yorumlarini takip ediyorum müthiş bir perspektifin var rabbim yolunu her daim açık etsin...
05 Ağustos 2012 02:29